Justus Willemsen

Leuk dat je mijn pagina bezoekt!
Veel lees en kijkplezier!!!

Mijn Geboorte

Mijn geboorteverhaal:

Om 07:15 uur moesten pappa en mamma in het ziekenhuis zijn omdat mamma ingeleid moest worden door de hypertensie (zwangerschap hoge bloeddruk). Eerst ging de gynaecoloog kijken of mijn hartje wel goed klopte en plakte een draadje op mijn hoofdje vast die aan een CTG-scan aangesloten was. Dit draadje moest de hele dag blijven zitten maar liet twee keer los en zo moest dit drie keer gebeuren deze dag. De vliezen werden gebroken maar ze hadden geen goed haakje want dat was een productiefoutje zei de gynaecoloog dus dit moest twee keer gebeuren. (Totaal heeft mamma 13 uur en 37 minuten gebroken vliezen gehad voordat ik kwam.)
Mamma kreeg verder een soort pasta opgesmeerd bij de doorgang waar ik doorheen moest komen, dit noemen ze
priming van de cervix. Nu konden de weeŽn vanzelf komen en mamma had het volste vertrouwen er in dat het wel ging lukken maar om 09:15 uur gebeurde er nog niets en toen hebben ze mamma aan het infuus gelegd om de weeŽn op te gaan wekken.

(zie ook "Hoe_laat_gebeurde_er_wat_?" onderaan deze bladzijde)

[Priming van de cervix en de vliezen gebroken]

[Het infuus is aangesloten]


Om 10:00 begonnen de weeŽn al zeer regelmatig te komen en tussendoor kon mamma nog best wel lachen met pappa. Rond een uur of 12:00 kwam tante Carolien en lag mamma al heel beheerst de weeŽn op te vangen. Ook heeft mamma nog even onder de douche gestaan maar de ween werden steeds heftiger omdat ze het infuus steeds hoger opschroefden want de ontsluiting vorderde niet goed. Zelf had ik nergens last van want mijn hartje bleef regelmatig kloppen. Eigenlijk had ik helemaal niet door wat er gebeurde en lag ik lekker te slapen. Mamma kreeg echter steeds meer pijn en ze gaven mamma een morfineprik (Pethidine) in de bil. Daarna ging het zo heftig dat mamma tussen de weeŽn door eigenlijk nauwelijks tijd had om op adem te komen. Ze besloten om mamma’s blaas te legen en mamma schreeuwde het uit van de pijn. Maar ze waren onverbiddelijk en katheteriseerden mamma nog een keer en gaven nog een morfinespuit in het been en schroefden het infuus nog hoger op. Mamma kon niet meer van de pijn maar in het ziekenhuis waren ze bikkelhard. Pappa en tante Carolien stonden hopeloos toe te kijken hoeveel pijn mamma had en tante Carolien ging ondertussen de dokter halen maar die kwam gewoon niet want ze hadden geen tijd omdat ze koffie aan het drinken waren…

Om een uur of 21:00 mocht mamma gaan persen en ook dat duurde maar en duurde maar. Ik werkte niet mee want ik wilde lekker in mamma’s buik blijven. Er werd besloten om een vacuŁmextractie te doen. Dat betekent dat ik een grote hoed op m’n hoofd kreeg en dat de gynaecoloog heel hard aan mijn hoofd ging trekken zodra mamma perste. Dit duurde totaal 1 uur en 24 minuten.

Om 22:15 uur kwam ik ter wereld en toen bleek dat ik met m’n gezicht niet naar mamma’s billen keek maar mijn moeder recht in de ogen aankeek. Dit noemen ze een AAA-ligging. Ook bleek ik een navelstrengomstrengeling te hebben. De oorzaak van het niet ontsluiten en het moeilijk ter wereld komen had alles met deze ligging te maken. Maar ondanks dat mamma 4 dagen geleden nog een echo had gehad konden ze daar nu pas achter komen. Wel kreeg mamma de complimenten van de gynaecoloog want de meeste vrouwen gaven na 4 tot 6 uur weeŽn zo’n geboorte al op en zeker bij een eerste kind was dit een hele prestatie. Dat luchtte mamma wel op want ze kreeg het gevoel te hebben gefaald.

Afijn, toen mijn koppie zo lekker eigenwijs richting mamma ter wereld kwam overspoelde dat mamma, pappa en tante Carolien van emotie. Wat een bijzonder moment! Ze legden mij direct op mamma’s buik en mamma hield mij stevig vast en voelde direct een “piemie” tussen mijn benen. Het is een jongen en de naam is Justus! Pappa heeft de navelstreng doorgeknipt en ze waren superblij dat ik er was.

De nageboorte kwam 18 minuten daarna en ik kreeg een agparscore van 8 en later van 9. Mamma heeft 400 ml. bloed verloren tijdens de bevalling en dat zat ook gedeeltelijk over mij heen dus deden ze mij in bad. Tante Carolien maakte allemaal foto’s van mij. Pappa bleef bij mamma omdat ze gehecht werd en hield haar hand vast en zei allemaal lieve dingen tegen haar. Daarna hebben we alle opa’s en oma’s en alle tantes en ooms gebeld. Toen ging tante Carolien terug naar Apeldoorn en werd mamma op bed gewassen met Zwitsal. Mamma voelde zichzelf weer een baby maar vond dat eigenlijk best wel lekker en vroeg gelijk een manicure, maar die kreeg ze niet. Ik lag inmiddels in m’n wiegje en de zuster maakte een foto van mij voor op het felicitatiekaartje van het ziekenhuis.

Mamma en ik werden om 01:30 uur op zaal gereden en pappa ging naar huis om te slapen. Mamma wilde eigenlijk liever dat pappa bleef maar dat mocht niet. Pappa’s moeten altijd thuis slapen.

Deze nacht heb ik hele erge hoofdpijn gehad en was ik ontroostbaar. Mamma heeft de zuster gebeld om te vragen of ze daar wat aan kon doen. Ik kreeg een zetpil en werd weer in m’n wiegje gedaan maar mamma heeft me er lekker uitgehaald en mij op haar borst gelegd. Zo viel ik om 03:15 uur in slaap en heeft mamma mij tijdens mijn slaap liggen bekijken totdat ik om 06:30 uur mijn oogjes weer open deed. Dat was voor mamma een heel mooi moment en ze was blij dat ik meer dan drie uur achter elkaar had geslapen. Zelf had ze geen oog dicht gedaan maar dat maakte haar helemaal niets uit. Ik kreeg weer een zetpil voor mijn hoofdpijn en op mijn hoofd zat een hele grote bloeduitstorting. De zuster vond dat ook heel zielig. Van mamma mochten ze mij niet in bad doen omdat ik zo’n hoofdpijn had en bovendien op de verloskamer ook al een bad had gehad. Daar waren ze het helemaal mee eens. Ze hebben mijn hoofdomtrek gemeten en deze was 34,5 cm. en mij gewogen. Bij de geboorte was ik 3540 gram en vanmorgen 3480 gram maar het is normaal dat je eerst wat afvalt. Ze hebben me in bed gelegd en mamma ging toen douchen. Mamma ging daar weer snel onder uit want ze hoorde mij huilen. Het bleek dat ik inmiddels weer in m’n blote billen lag want de kinderarts ging naar mij kijken. Goed… weer in bed en toen kwamen ze nog een keer naar me kijken om mijn glucose te bepalen. Dat was dus een hele heisa op de vroege morgen met aan- en uitkleden en dat moest iedere keer weer over mijn toch al zo zere hoofd. Ik was dan ook blij dat pappa ons kwam halen en dat we om 11:15 uur thuis waren en ik rustig kon gaan slapen. Opa en oma ten Pas hebben me nog heel even vast gehad voor op de foto maar daar blijft het voorlopig even bij. Mamma en pappa willen eerst dat ik van mijn hoofdpijn af ben en willen geen onnodig getrek aan mijn lijf hebben, als ik lig dan lig ik en dan blijf ik ook liggen. Ze vinden dat ik genoeg heb geleden en willen nu dat ik snel herstel want ze houden heel veel van mij!!!

 

Ligging AAA:

Wanneer de baby met het achterhoofdje achter ligt (in plaats van voor=onder het schaambot), geeft dit een moeilijkere bevalling. Waar normaal het nekje van de baby gemakkelijk onder het schaambeen draait, zal bij een Aaa ligging het voorhoofdje dit moeten doen. Dit is veel lastiger. De omvang van het hoofdje is in deze stand ook veel groter. Het past allemaal niet zo goed, waardoor ook de baarmoedermond niet goed weggedrukt wordt. Daarom zal, meestal met zijligging geprobeerd worden om de stand van het hoofdje te veranderen. Wanneer dit niet lukt, en de baring niet verder vordert, zal uiteindelijk worden gekozen voor de keizersnede. De oorzaken voor deze ligging kunnen zeer verschillend zijn. Het kan toeval zijn dat de baby op het moment van de bevalling zo lag. Het kan ook komen door afwijkingen aan het bekken, verder spelen mee de weeŽnkracht en de grootte van het kind. Wanneer er geen duidelijke oorzaak is gevonden, kun je een volgende bevalling rustig afwachten. Degene die de bevalling dan zal begeleiden zal dan tijdens de ontsluiting extra goed op de stand van het hoofdje letten. Zelf heb je daar geen duidelijke invloed op. Het is het beste om de weeŽn zo goed mogelijk op te vangen. Hoe beter de weeŽn zijn, hoe beter de baby in zal dalen

 

Hoe laat gebeurde er wat?

  • 07:15 Aankomst ziekenhuis verlosafdeling Roelinda en Guido

  • 07:30 Roelinda aangesloten op bloeddrukmeter en Justus aan CTG

  • 08:45 Vliezen gebroken, priming van de cervix

  • 09:15 Roelinda ging aan het infuus

  • 10:00 WeeŽn begonnen gelijk flink hevig

  • 12:00 Tante Carolien komt

  • 13:00 Katheter 800 ml

  • 13:01 Pijnstilling aangeboden

  • 13:02 Urine CAD 800 ml 13:13 Pijnstilling Pethidine 100 mg

  • 14:59 6 cm ontsluiting

  • 15:47 Dr. Thť beoordeelt 7 cm ontsluiting en adviseert douche

  • 16:00 Roelinda ging onder de douche m.b.v. Guido

  • 16:03 7-8 cm ontsluiting

  • 18:09 Pijnstilling

  • 18:09 HIDM geplaatst

  • 18:25 Katheter. 150 cc kreeg druklijn 75 mg Pethidine

  • 18:46 Inleiding naar stand 48

  • 20:50 Start persen

  • 21:57 Besloten tot vacuŁm

  • 22:10 20 ml.

  • 22:14 Geboorte Justus gewicht 3540 gr. 22:16 Roelinda kreeg nieuw infuus

  • 22:33 Geboorte placenta

  • 01:00 Roelinda is gewassen op bed

  • 01:30 Roelinda en Justus naar kraamafdeling

Mijn geboortelied:

Pappa kan zich nog goed herinneren dat tijdens mijn geboorte dit liedje op de radio was:

Gary Jules - Mad world:

All around me are familiar faces
Worn out places - worn out faces
Bright and early for their daily races
Going nowhere - going nowhere
Their tears are filling up their glasses
No expression - no expression
Hide my head I want to drown my sorrow
No tomorrow - no tomorrow

And I find it kinda funny, I find it kinda sad
The dreams in which I'm dying are the best I've ever had
I find it hard to tell you, I find it hard to take
When people run in circles it's a very very
mad world mad world

Children waiting for the day they feel good
Happy birthday - happy birthday
Made to feel the way that every child should
Sit and listen - sit and listen
Went to school and I was very nervous
No one knew me - no one knew me
Hello teacher tell me what's my lesson
Look right through me - look right through me

And I find it kinda funny, I find it kinda sad
The dreams in which I'm dying are the best I've ever had
I find it hard to tell you, I find it hard to take
When people run in circles it's a very very
Mad world . . . world
Enlarge your world
Mad world

 

 

Copyright 2004-2007 Justus.Roelinda.nl. All Rights Reserved.